بر عكس تصور آنها پيامبر ( ص ) از همان اوائل بعثت به فكر جانشينى پس از خود بود . حديث يوم الدار را همگى نقل كرده‌اند : احمد حنبل در ج 1 ؛ مسند خود ص 111 و 159 و 333 - صفحات ذكر شده در اين جزوه بحسب چاپ سابق اين كتابها مىشد در چاپ‌هاى جديد احيانا شماره صفحات فرق مىكند ولى مطالب بلطف خداوند هنوز محفوظ است امام ثعلبى در تفسير خود ذيل آيه « انذار » « و انذر عشيرتك الاقربين » سورهء شعراء آيهء 214 ) ، و همين طور محمد بن جرير طبرى در تفسير خويش ذيل همان آيه و ابن الحديد در ج 3 شرح نهج البلاغه ، ص 281 و 263 و ابن اثير در الكامل ج 2 ص 22 و ابو الفداء در جزء اول تاريخ ص 116 و حلبى در سيره خويش ، ج 1 ، ص 381 و نسايى در خصائص و حاكم در مستدرك ج 3 ص 132 و سليمان بلخى در ينابيع الموده باب 31 و گنجى شافعى در باب 51 كفايهء الطالب در بارهء آيه‌ى انذار ، و بيهقى در سنن ، و حافظ ابو نعيم در حليهء الاولياء ، و حميدى در جمع بين الصحيحين ، و . . . همگى نقل كرده اند : پيامبر ( ص ) چهل نفر از بزرگان قريش را دعوت كرد ، پس از صرف غذا ايستاده وفرمود : « اى فرزندان عبد المطلب ! خداوند مرا براى همه خلق عموما و براى شما خصوصا مبعوث كرده است و